دیروز یه مطلبی به چشمم اومد که وقتی خوندمش خیلی دلم گرفت:

با پيشرفت تكنولوژي و پيرايش آلات پيشرفته و نوين موسيقي جهان غرب، امروزه در بيشتر عروسيها و مراسم و جشنهاي مردم تركمن صحرا، آهنگها و موسيقي غربي جاي اين موسيقي سنتي را گرفته است و بيشتر جوانان گرايش به اين موسيقي داشته و با علاقمندي به آهنگهاي آن گوش ميدهند و آن را زمزمه كنان به پايكوبي ميپردازند. و كم كم شاهد به حاشيه رانده شدن موسيقي سنتي هستيم و ديگر اندك هستند كساني كه عمر خود را براي حفظ يادگاري كه پدران و اجدادمان با تاريخ سراسر رنج و مظلوميت براي ما بر جاي گذاشتند تا هويت و فرهنگمان با آن شناخته شود سپري مي كنند و امروزه تهاجم فرهنگي غرب با هدف قرار دادن فرهنگهاي بومي قصد يكسانسازي فرهنگ را دارد و با ترويج فرهنگ مورد نظر خود اهداف امپرياليستي خود را دنبال مي كند. بدبخت ملتي كه در اين ميان هويت و فرهنگ خود را ببازد.

علت اينكه جوانان كمتر به اين موسيقي گرايش پيدا مي كنند ، نا آگاهي از ظرايف و پيچيدگيهاي انست و دليل آن عدم توجه به آموزش آنست و علت آن نيز قطعاً كمبود امكانات است.

واسه همین تصمیم گرفتم برم موسیقی ترکمن یاد بگیرم. ولی مشکل اینجاست که سازهای ترکمن نی ، دوتار و کمانچه است که غیر از نی اون دوتا رو هر جایی نمی تونی آموزش ببینی. مثلا تو کرمان کی کمانچه یاد میده؟

ولی تا من و دارید نگران هیچی  نباشید . خودم می رم ترکمنستان یاد می گیرم بعد میام به شمام یاد می دم.

حالا سوت ، جیغ ، کف ، دست ،هورا، به افتخارم!

و اما تو!

تو بعد از دانشگاه چه مدل خری میشی؟ خر پا کوتاه؟ پا بلند؟ گوش دراز ؟ گوش کوتاه؟ مانیکور کرده؟ پدیکور کرده؟ عینکی؟ سوسول؟جواد؟ دم دراز؟ دم کوتاه؟ پوزه عملی؟ آس و پاس؟ پاس و آس؟

حالا هر چی! فقط سعی کن خر رامی باشی که حداقل  زودتر کار گیرت بیاد، عزیزم(!)

چرت و پرت نویس برتر مهسا جیگره با این چرت و پرت:

الان یه خاطره از سالهای چل یک چل دو یادم اومد: یادمه اون روزا نوه ی دوست پسر عمه ی پسر دایی عموی پسرخاله ی دختر عموی پدر دوست پسر دایی پدربزرگ دوست بابای مامان پدربزرگت وقتی دو ساله شده بود من تازه سه سالم شده بود. بچه که بود مامانش بهش می گفت دخترکم پسرکم ملوسکم ماشین کوکی ام عروسکم ، قربونم بری الهی مامانم فدام بشی الهییییییی ، پاشو برو آفتابه رو بردار بیار ترکیدم